4e verjaardag erkenning Vlaamse Gebarentaal en Regering Leterme definitief gevallen

Vier jaar geleden erkende het Vlaams Parlement officieel de Vlaamse Gebarentaal (hierna 'VGT')! Dit moet natuurlijk vandaag gevierd worden! Zie www. http://www.fevlado.be/VGT4/index.aspx.

Is er nu vooruitgang geboekt? Ja en nee. Op het vlak van onderwijs is het antwoord nee. Op het vlak van werk krijgen doven betere tolkondersteuning dan vroeger maar gooit het tekort aan tolken VGT soms roet in het eten. Wat betreft cultuur en vrije tijd is er meer bewustzijn gegroeid en zijn relatief meer theatervoorstellingen en festivals toegankelijk voor een doof publiek, mede dankzij de inspanningen van Intro vzw. Maar voor eigen cultuuruitingen, dwz theater in VGT is er dan weer geen geld.

Op de VRT zijn nog steeds geen programma's in VGT te zien, hoewel Groot-Brittanië, Duitsland, Frankrijk en zelfs Slovenië laten zien dat dit perfect kan. Laat staan dat belangrijke live programma's zoals Terzake of de Zevende Dag getolkt worden naar VGT. Het is voor sommigen maar een detail maar de genoemde VRT programma's zijn trouwens nog altijd niet ondertiteld. Dus ik heb samen met duizenden doven nog steeds geen toegang tot duidingsprogramma's. Dit terwijl doven in Engeland via live tekst streaming zelfs radioprogramma's kunnen volgen (!).

En het toppunt is wel dat doven in ziekenhuizen nog steeds moeten bedelen om tolkbijstand terwijl het vanzelfsprekend dat anderstalige burgers, ook degenen die hier al jàren wonen, tolkondersteuning krijgen tijdens consultaties in het ziekenhuis. Zelfs het Centrum Gelijke Kansen en Racismebestrijding doet hier niets aan, tot grote teleurstelling van de betrokkenen.

Dus, de balans is niet onverdeeld positief, ondanks de goedkeuring van het Vlaamse decreet gelijke behandeling en gelijke kansen en de ratificatie van het VN Verdrag voor de rechten van personen met een handicap is de situatie voor dove mensen in Vlaanderen niet echt fundamenteel verbeterd. We horen er nog steeds niet echt bij.

Er blijft dus nog veel werk aan de winkel voor mij als Vlaams Parlementslid en Senator! Het is dan ook een onderdeel van mijn dagdagelijks werk om de verschillende ministers aan te spreken en tot actie aan te zetten. Momenteel zijn we zowel Vlaams als federaal trouwens met een aantal dossiers bezig die de goede kant op gaan. Hopelijk binnenkort meer daarover!

Maar het nieuws van de dag is natuurlijk dat de regering Leterme II 'definitief' gevallen is. Misschien niet slecht, want deze regering deed toch niks. Allemaal gebakken lucht en vooral weinig inhoud. Iedereen die roept dat het nu niet gepast is (om allerlei redenen) om de regering te laten vallen, vraag ik om eens te kijken welke verwezenlijkingen Leterme II kan voorleggen? De oogst is erg mager. De staatschuld werd groter. BHV is niet opgelost. Justitie is niet hervormd. De veel geroemde werven van de federale regering bleven in het beste geval in de steigers steken.

Maar het fundamenteelst dat ik uit de afgelopen crisis heb geleerd is dat de kwestie BHV wellicht nooit opgelost zal kunnen worden via parlementaire weg omdat er zoveel procedures in de weg staan en bij een nieuwe regering weer van nul moet begonnen worden. Dat is toch absurd! Hierdoor kan de behandeling van wetsvoorstellen zonodig eindeloos gerekt worden. Democratie?

Ik denk niet dat dit de bedoeling was van de onderhandelaars die betrokken waren bij de vorige staatshervormingen? Of ben ik naïef en was dit juist de verborgen agenda van de Franstaligen toendertijd? In ieder geval hebben de Vlaamse onderhandelaars toen over het hoofd gezien dat de mogelijkheid bestond dat de Franstaligen zo misbruik zouden maken van de procedure van belangenconflicten. Het zou logischer zijn dat iedere taalgroep maar één keer een belangenconflict kan indienen.

Verder wil ik al degenen die zo hoog oplopen met 'staatsmanschap' vragen wat ze hiermee precies bedoelen? Verstaan ze hieronder de redding en dus het verzekeren van het voortbestaan van België, koste wat kost? Zo ja, dat ze zich eens richten tot de Franstaligen! Want wie betoont er geen respect voor de taal en de cultuur van de Vlamingen. Als ik naar Wallonië of Frankrijk zou verhuizen en zou eisen om in het Nederlands geholpen te worden door de overheid ginds, of zou eisen dat winkeliers mij in het Nederlands bedienen, ik zou wat meemaken! Zelfs in mijn eigen hoofdstad Brussel, die officieel toch tweetalig is, is het als zoeken naar een speld in de hooiberg om mensen te vinden die Nederlands spreken, in de metro en in de meeste Brusselse winkels.

En ivm de informele afspraken om Franssprekende kopers op de huizenmarkt in de Vlaamse rand te weren: vergis u niet: dezelfde afspraken gelden in Wallonië. Merkwaardig genoeg horen we daar niets over in de pers! Van twee maten en twee gewichten gesproken!

Ik kan nu alleen maar hopen dat we op de een of ander manier in een Tsjechoslovaaks scenario sukkelen: Tsjechoslovakije geraakte begin jaren 90 ook plots en vreedzaam gesplitst. En achteraf blijkt iedereen tevreden, ook Slovakije die op het eerste zicht het meest te verliezen had. Het enige verschil is dat ze niet met een 'Brussel-probleem' zitten... Maar daar valt zeker ook een mouw aan te passen.