De echte inzet
Par ERIC VAN ROMPUY le 04/03/2012
Ik heb mij de jongste weken sterk ingezet voor de voorbereiding van de gemeenteraadsverkiezingen. Met CD&V-Zaventem zijn we zoals elders in Vlaanderen volop bezig kandidaten te overtuigen om voor ons op te komen voor de gemeenteraadsverkiezingen, het programma Zaventem 2020 op punt te stellen, het bilan op te maken van de bestuursperiode 2006-2012, de pijnpunten in de gemeente te durven benoemen, het profiel van onze campagne te bepalen. Lokale verkiezingen zijn ploegwerk en zonder een entoesiast team van 31 kandidaten zal men de burger niet kunnen overtuigen. Het is de zesde maal dat ik in Zaventem kandidaat ben en ik begin er weer aan met het entoesiasme van een jong veulen.
Tijdens het weekend vernam ik evenwel dat ik mij van verkiezingen vergis. Op 14 oktober 2012 gaat het niet over de toekomst van Zaventem maar over Di Rupo ! "Wie in 2014 Elio weg wil, moet in 2012 N-VA stemmen" is de boodschap van De Wever. "Mag Elio de Vlamingen met zijn belastingsregering blijven uitpersen als citroenen?".
De Wever maakt van zichzelf de inzet van alle lokale verkiezingen in Vlaanderen. Het gaat in oktober niet meer over de toekomst van uw gemeente en de beste kandidaten om dit waar te maken maar over een partij N-VA en haar leider. De Wever toont elke dag het diepste misprijzen voor de "klassieke Vlaamse partijen" die de democratie in Vlaanderen zouden negeren. De Wever zelf begint zich te gedragen alsof hij op basis van opiniepeilingen al de meerderheid van de Vlamingen vertegenwoordigt. Zijn trajekt na 2014 is duidelijk. Hij zal Minister President worden van een nieuwe Vlaamse regering ( "de andere partijen zullen ons moeten volgen"), weigeren klassieke onderhandelingen te voeren met de Franstaligen en de andere Vlaamse partijen maar rechtstreeks met het Waals Gewest ( Brussel doet er niet toe) het confederalisme negotiëren. Dat de grondwet hiervoor moet opzij worden gezet is geen probleem. De Wever zegt hierover: "En de grondwet? De grootste veranderingen zijn buiten de grondwet gebeurd" (intussen vindt N-VA het verschrikkelijk wat er met artikel 195 gebeurt…). Was het Poetin niet die de Russische grondwet herschreef naar zijn eigen beeld en gelijkenis?
Tot hiertoe komt De Wever in de media steeds als de winnaar weg met zijn stellingen. Het is alsof hij bepaalt wat democratisch is, welk beleid de "Vlamingen" willen, hoe de toekomst van dit land er moet uitzien.
Intussen zal er door de nationale en regionale Parlementen in de volgende 2 jaar een enorme energie moeten worden opgebracht om bevoegdheden ten belope van 17 miljard over te hevelen naar de deelstaten, een verhoging van de fiscale autonomie van 8,8 naar 19,6 miljard euro, de splitsing van BHV, de afschaffing van de Senaat, enz.
Volgens N-VA is deze "klassieke" staatshervorming evenwel een overbodige oefening die enkel hun einddoel "een onafhankelijk Vlaanderen" bezwaart. Het ergert mij ook mateloos te moeten lezen dat de nieuwe staatshervorming niet "democratisch" zou zijn terwijl deze zal gestemd worden door een meerderheid van Vlaamse partijen in de Kamer en de Senaat. Ze is trouwens de correcte uitvoering van het Vlaams Regeerakkoord . Ook N-VA moest dit erkennen in het Vlaams Parlement en de Vlaamse Regering. Op het VB na steunt het voltallige Vlaams Parlement Kris Peeters in zijn aan aanpak van de staatshervorming. Bestaat er een grotere legitimatie in Vlaanderen?
Ik lees in de media bijna dagelijks dat de politiek kapot gaat aan simplismen en oneliners. Maar mag De Wever ze kritiekloos blijven rondstrooien? Is dat het Vlaanderen dat ons wacht?
Lokale verkiezingen gaan over lokaal beleid en lokale mensen. Als De Wever er in Lanaken , Menen en Zaventem op 14 oktober een referendum wil van maken over Di Rupo, dan moet hij dat maar doen. Maar De Wever is gelukkig Poetin (nog) niet. Het wordt tijd dat zijn strategie wordt ontmaskerd nu hij ze open en bloot op tafel legt. En we mogen zeker niet vallen in de kuil van "één tegen allen".
De Wever zoekt de polarisatie rond zijn persoon en partij. Aan de andere partijen om de echte inzet van 14 oktober op de agenda te zetten. De lokale uitdagingen zijn ook erg groot en met slogans kan men onze gemeenten en steden niet goed besturen. En daar gaat het toch om in onze lokale democratie in Vlaanderen?
Als ik beslist heb vorige week om MY LAST FIVE YEARS te schrappen dan is het mede daarom. Ik wil er in de volgende jaren blijven voor vechten om in te gaan tegen de oneliners en simplismen die dodelijk zijn voor onze Vlaamse democratie. Geen enkele partij heeft het monopolie op de waarheid. Deze heeft vele kamers en het komt er op aan hierover een vergelijk en oplossingen te vinden met respect voor andere meningen. Dit is de basis van een open en verdraagzame samenleving.
Herman heeft deze week bewezen dat deze aanpak in Europa door de 27 lidstaten gewaardeerd wordt. Hopelijk vinden de Vlamingen dat ook in de toekomst.
In die zin wordt 14 oktober een goede test en de inzet voor de democratie in Vlaanderen.
