De taal is kans het wolk…….
De eerste minister, Elio I, heeft nogal wat problemen met zijn tweede landstaal.
Misschien is er ook wel een tweede minister te vinden die problemen met zijn eerste landstaal heeft (iets met de 'g' en de 'h') maar daar wil ik het niet over hebben.
Nog niet…..
Natuurlijk klinken slakkracht, werkkever en terugdrinken komisch.
Natuurlijk moet de premier van dit complexe land minstens de twee grootste talen ervan spreken, en niet enkel de eed er in afleggen.
Echter, er zijn nu eenmaal mensen met meer en met minder talen(t).
Er is ook gebrekkig talenonderwijs, erger nog, ontbrekend onderwijs in de tweede taal.
Zo zal Elio nooit Vlomsch hebben geleerd op school, en ook in zijn ville d'adoption, Mons, Berken in zijn eigen uitspraak, zal hij de taal van Vondel niet vaak hebben moeten bezigen.
Oké, hij is al jaren politiek actief, zij het in een land dat niet alleen de nationale partijen heeft afgeschaft maar ook geen federale kieskring kent.
Hij heeft zich dus nooit moeten verantwoorden, met de nadruk op "woord", voor dat deel van de natie dat zich niet tot Molière bekent.
Nu plotseling - nou ja, wat heet - wel.
Een taal leer je niet in 540 dagen, daar helpt geen Assimil of taalbad tegen.
Zeker als je chemicus van opleiding bent, min of meer hardhorend door een airbagontploffing, en met een manifest gebrek aan linguïstische souplesse.
En toch wordt hij er erg hard op aangevallen, vooral door de N-VA, die na het communautair akkoord en de begroting toch iets moet hebben om te schieten.
Ook al is Laurette Onkelinx geen eerste minister, haar Nederlands vind ik veel wraakroepender, om een mooie tongbreker voor Elio te gebruiken, gezien het feit dat haar vader een volbloed Vlaming is.
Al moet de steen eerder naar Gaston gegooid worden omdat hij hierin heeft gefaald (zo ja, ben ik solidair…….) of het nooit heeft geprobeerd (in dat geval ben ik minder solidair).
Het is toch opvallend hoe veel Franstalige ministers de laatste jaren meer dan behoorlijk Nederlands spreken: Magnette, Wathelet, Michel (vader én zoon), Reynders, Milquet (ik ben coulant…).
En andersom de Vlamingen, die van Vlaanderen bedoel ik?
Het is maar om te zeggen hoe gevoelig taal blijft.
Ook de Friezen eisen altijd van hun commissaris van de koningin, zeg maar de provinciegouverneur, dat hij zo snel mogelijk Fries leert, en niet enkel om met een accentloos "it sil heve" de steeds zeldzamer wordende Elfstedentocht weg te schieten.
En in mijn werkomgeving is juist deze week veel heisa ontstaan omdat de nieuwe chef van de Portugese vertaalafdeling een Nederlander is die geen Portugees spreekt (ik ben het dus niet…….).
En toch ligt het in België nog gevoeliger: de geschiedenis sinds de Stomme van Portici is één lange tongzoen van taal en strijd.
En zelfs wie de taal (talen) spreekt, zoals ik, zal nog altijd te horen krijgen dat hij "niet van hier" is.
Ultiem argument: wie geen Vlaming is kan niet voelen als een Vlaming.
Het werd mij ooit gevraagd na een lezing in het Huis De Buren waar ik mijn integratieproces uiteenzette.
Na een uur kwam er één schuchtere vraag: ja maar, kunt u voelen als een Vlaming?
Ik antwoordde "ja", omdat ik de man niet goed begreep (ik geloof dat hij uit dezelfde streek kwam als bijna alle nieuwe ministers…………), waarop hij het hoofd schudde en zei, "ik denk van niet".
Elio, ke hept nok een lanke wek te kaan………….
