Guy komt, Herman gaat……….
Met de komst van Elio I verandert er ook een en ander op het Brussels politiek toneel, al is dat vrijwel onopgemerkt gebleven in de nationale pers.
Niet in de Brusselse: [klik hier]
De fameuze provinciale onevenwichten (West Flanders rules………), het gebrek aan wichten (bij CD&V), en de zwaargewichten (Maggie uit Merchtem, Monica uit Antwerpen), niets bleef ongewikt noch ongewogen.
Blij dat men was dat het na 541 dagen over de poppetjes mocht gaan.
In Brussel dansen die, de stoelen op en af.
Dat Guy Vanhengel terugkomt als minister in de Brusselse regering is zeker geen verrassing.
Jean-Luc Vanraes wordt weer VGC-voorzitter, Carla Dejonghe wordt weer gewoon parlementslid en Herman Mennekens wordt misschien weer gewoon kabinetschef van de vice-minister-president, of verdwijnt helemaal uit zicht.
Dat zijn de harde wetten van de politiek, vooral voor opvolgers.
Zowel naar de stijger als de daler gaat mijn sympathie uit.
Guy ken ik al jaren, zelfs van voor mijn politiek engagement, toen hij wel eens op zijn Brompton naar een Fietsersbondmanifestatie kwam, en dat in een tijd dat zo'n duur plooifietsje nog geen cultobject was.
Faut le faire als liberaal.
Ook in andere opzichten vond ik Guy vaak een atypische liberaal.
Eerst ket, dan pas blauw, zoiets.
Toen ik hem beter leerde kennen tijdens de regeringsonderhandelingen van 2009, op zijn kabinet zoveel hoog aan Madou, ben ik hem steeds meer gaan waarderen.
Niet in de laatste plaats vanwege de uitstekende koude schotels en fijne wijnen die er altijd werden opgediend.
Bovendien een man met een mooie (radio)stem, een duidelijke (tele)visie, (viriele) humor, kort en goed gezegd: ik zie hem graag, en vind het positief voor de Brusselse regering dat hij terugkomt.
Of al zijn ex- en opnieuw-collega's binnen die regering daar ook zo over denken?
Een andere ex-collega van hem, Steven Vanackere, ook aanwezig tijdens die voor mij historische dagen aan Madou, komt niet terug naar Brussel.
En wat Herman betreft, de o zo noodzakelijke man in de schaduw - ik weet waar ik over spreek als voorzitter, ook een hondenstiel - op een kabinet, aan hem dank ik de prachtige aanbevelingsbrief die hij als "nègre" voor Guy schreef ten tijde van mijn naturalisatie-aanvraag.
De brief was zo goed dat zelfs mijn eigen partijlid, Jos Geysels, ze vrijwel letterlijk overpende om mij aan te prijzen.
Ook zijn knip- en plakwerk heeft niet mogen baten: Fries ben ik en als Hollander zal ik sterven.
In tegenstelling tot mij heeft Herman wel even mogen ruiken aan het parlementaire pluche, zij het niet lang.
Nu terug naar de schaduw, de luwte, de coulissen?
Ach Herman, een man als jij moet zijn talenten niet verspillen in het parlement.
Grijp je pen en schrijf dat boek over je voorvader Jef Mennekens en zijn befaamde Withuis!
http://www.davidsfonds-herentals.be/Jubilieum/Mennekens/poster_mennekens.pdf
foto: gopat
