Paris in spring
Elke stad heeft een ideaal seizoen voor een citytrip en voor Parijs is dat de lente. Gisteren trok bijvoorbeeld de N-VA delegatie onder een stralende voorjaarszon en met veel mediagedruis naar Parijs. "Europa" zou er gaan debatteren over de aanslag op de grondwet en op de fundamentele rechten en vrijheden van de burgers in Belgie. In het staatshervormingsjargon uit de Wetstraat luidt dat: de herziening van artikel 195 van de grondwet, waardoor een ruimere staatshervorming mogelijk is dan aanvankelijk was gedacht. In de media verklaarden de N-VA-delegatieleden dat de herziening van artikel 195 echter een truc is "om garanties voor de Franstaligen in Vlaams-Brabant in de grondwet te betonneren" en dat men "de grondwet gebruikt tegen de Vlaming". Gelukkig stond Europa op het punt om deze regeling moreel te veroordelen. Als lid van de Raad van Europa wou ik er mezelf van vergewissen wat de commissie die dit besprak in Parijs er over zei. De realiteit was minder spectaculair en het resultaat geringer dan in de eerste N-VA communicatie werd beweerd. "Europa" was in werkelijkheid het Comité voor juridische zaken van de Raad van Europa, dat zich niet uitsprak over de grond van de zaak, maar gewoon terugverwees naar het Bureau van de Raad. Mogelijk wordt de zaak voor advies verwezen naar de Commissie van Venetie, een panel van experten. Het is logisch dat het Comité zich onmogelijk kan uitspreken over elk individueel dossier dat een oppositiepartij uit een lidstraat aandraagt. Het zou bijzonder druk worden daar in Parijs.
Uit de N-VA-uitstap naar Parijs trek ik vier besluiten.
1) Dit zijn achterhoedegevechten van een partij die de publieke opinie jarenlang heeft gemobiliseerd voor een staatshervorming en zich vervolgens met alle middelen verzet tegen de concrete uitvoering ervan. Men kan de bevolking toch moeilijk jarenlang voorhouden dat de niet-splitsing van het kiesarrondissement BHV een van de grote onrechten uit de Vlaamse geschiedenis is, en dan vervolgens de effectieve splitsing van BHV tot in Parijs gaan bestrijden. Tot spijt van het wie benijdt, BHV wordt deze zomer gesplitst. En nog tot spijt van wie het benijdt, de Kamercommissie keurde met 12 tegen 5 stemmen de definitieve start van de staatshervorming goed.
2) Een beroep doen op de Raad van Europa voor een stemming die men in het Belgische parlement heeft verloren, is gewoon vergezocht. Naast Kristien Van Vaerenbergh van de N-VA werd de motie ingediend door drie Britse, drie Turkse, een Armeens, een Tsjechisch en een Zwitsers parlementslid. Ik twijfel niet aan de persoonlijke verdiensten van de indieners. Zijn zij echter specialisten in het Belgische grondwettelijk recht ? Ik vind dat allemaal - letterlijk en figuurlijk - een ver-van-mijn-bedshow.
3) De kritiek van N-VA op de zesde staatshervorming mist coherentie. Vorige week zaterdag kondigde de N-VA-voorzitter aan in 2014 buiten de grondwet te zullen treden, op maandag werpen zijn eigen Kamerleden zich op als hartstochtelijke verdedigers van de Belgische grondwet en op donderdag trekken zij naar Parijs om de inbreuken op die grondwet aan te klagen. Wie kan volgen ? Tegelijk zegt N-VA in het Vlaams parlement dat de staatshervorming niet in strijd is met het Vlaams regeerakkoord. Begrijpe wie kan: de Vlaamse N-VA-parlementsleden gaan akkoord, de federale N-VA-parlementsleden klagen in Parijs dat hun mensenrechten werden geschonden.
4) De beste stuurlui staan aan wal. Bibliotheken en archieven puilen uit van de letterlijk duizenden boeken, brochures en pamfletten over de staatshervorming. Er is al veel inkt gevloeid over dit thema, weinigen hebben ooit een staatshervorming gerealiseerd. Ons engagement is concreter: BHV wordt deze zomer gesplitst.
