Van duiven en vossen, en 't stuiven bij de sossen
De wijzen zijn er uit na een half jaar vergaderen, niet de gemeenten maar het gewest moet de strijd aanbinden tegen de grootste gesel waaronder een miljoen Brusselaars dagelijks gebukt gaan: de duiven en de vossen!
Na het GewOP nu een heus DuVoP (Duiven- en Vossenplan).
Sorry, maar ik ga me niet bezondigen aan plat populisme.
Natuurlijk kan je het rapport van de wijzen belachelijk maken door er zo'n aanbeveling uit te lichten.
Want heus, het staat erin.
Maar er staat nog zo veel meer in.
En wat er niet in staat, is minstens zo belangrijk.
Ik kan het weten, want ik ben een gewezen wijze……….. uit het Noorden.
Het moet gezegd, het waren boeiende hoorzittingen met velerlei deskundigen uit binnen- en buitenland (Brussel én Vlaanderen).
Als de parlementaire werkgroep die nu ons werk overneemt, verder kijkt dan de, inderdaad nogal magere, aanbevelingen lang zijn en ook de vele bijlagen leest, zit daar zeker voer voor discussie in.
En voor wetgeving.
Want we mogen als Brusselaars onze interne keuken niet laten verbouwen door Vlaamse en Waalse bouwvakkers.
Inkopen in Vlaamse toonzalen, shoppen bij de Walen, allemaal ok.
We moeten echter wel tonen dat we zélf het aantal kastjes kunnen verkleinen ten gunste van een groter werkblad.
Het rapport der wijzen, hoe timide ook, wijst richtingen aan.
Helaas niet één maar verschillende, en soms tegenovergestelde.
Maar wat verwacht je anders als je met meerderheids- en minderheidspartijen rond de tafel gaat zitten?
Wat dit artikel ook moge suggereren, [lees hier]
de scheidslijnen liepen dikwijls niet tussen Franstaligen en Nederlandstaligen, maar dwars door politieke families.
Mag ik even uit de school klappen en de vertrouwelijkheid van onze werkzaamheden schenden?
Wel dan, hier volgt een scoop: het was niet de groene familie die verdeeld was………….
