Vande laNote, een non-paper?
De nota van Johan Vande Lanotte is afgeschoten.
We kunnen dus doen of ze nooit bestaan heeft, en - als de onderhandelingen opnieuw worden opgestart, als…. - bij nul beginnen.
Ook over Brussel.
Hoe negatief sommige partijen ook waren, vooral over het Brusselhoofdstuk, de nota zal toch weer in een of andere vorm terug op tafel komen.
Ook Groen! had zijn bemerkingen.
Ons snelle ja was dan ook geen "blanco cheque", om één van de modewoorden van het afgelopen politieke jaar ook in 2011 maar weer eens te gebruiken.
We hebben niet meer gezegd dan "dit is een goede basis om met 7 partijen om de tafel te gaan zitten".
Helaas dachten 2 Vlaamse partijen daar anders over.
Is het uit bezorgdheid voor de Brusselaars, die arme Vlamingen in dat reservaat waarmee men zegt een heilige band te hebben, dat de nota is afgeschoten, zoals Vanackere wil doen geloven?
Met alle respect voor mijn "vriend" Steven, ik durf het toch aan om voor het woord "heilige" "schijn" te zetten.
Ik vermoed dat zijn partij bereid zou zijn de Brusselse Vlamingen op te offeren als dat een zuivere harde splitsing van BHV zonder enige zweem van compensatie aan de Franstaligen zou kunnen opleveren.
Maar was hoofdstuk III van Vande Lanotte dan echt zo slecht voor de Vlaamse Brusselaars/Brusselse Vlamingen?
[Lees: Iedereen struikelt over Brussel]
Op een aantal punten is kritiek terecht.
Natuurlijk gaat de interne staatshervorming, die vooral de Vlaamse partijen vragen, nee, eisen in ruil voor meer (zo'n 300 maar zeker geen 500) miljoenen voor Brussel, niet ver genoeg.
Meer bevoegdheden voor de minister-president op het vlak van "observatie en coördinatie van de veiligheid" is iets heel anders dan fusie van de zes politiezones.
Afschaffing van de gouverneur en overheveling van zijn taken naar - al weer - de minister-president, is een de facto versterking van het gewest, dat zo steeds meer op een derde gewest gaat lijken, en dat mag vooral niet van de CD&V!
Hetzelfde geldt ongetwijfeld voor de overheveling van het beleid inzake beroepsopleiding naar het gewest, al blijven de gemeenschappen via een samenwerkingsakkoord met het gewest wel actief in Brussel (hoe zat dat ook maar weer met die "homogene bevoegdheidspakketten"?)
Over de heikele kwestie van tweetaligheid van de dienst of van de ambtenaar op gemeentelijk niveau is de nota helaas te vaag: "Het is belangrijk dat al deze discussies kunnen afgerond worden en dat voor de gemeenten een rechtszeker kader wordt geboden……..".
Voor de gewestelijke taalkaders is de tekst fermer, en wordt - niet alleen op dit punt - het gezamenlijk Ecolo-Groen-voorstel overgenomen: er zal een wettelijke verhouding N/F in de taalwet zelf worden ingeschreven.
In vergelijking met de huidige toestand (arbitraire telling van effectief behandelde dossiers in de verschillende talen) een hele vooruitgang!
Dat niet willen toegeven, getuigt van slechte wil.
Het opheffen van het verbod op tweetalige lijsten bij de gewestverkiezingen kan inderdaad schadelijk zijn………. voor die Vlaamse partijen die geen natuurlijke counterpart aan de overzijde van de taalgrens hebben.
Men is evenwel niet verplicht op tweetalige lijsten te gaan staan.
In combinatie met een regeling die "misbruik van taalaanhorigheid" uitsluit plus een of andere formule voor gewaarborgde vertegenwoordiging, kunnen politici die willen opkomen voor alle Brusselaars daar toch geen angst voor hebben?
Ook de "metropolitane gemeenschap", een samenwerkingsverband op basis van vrijwilligheid tussen Brussel en zijn "hinterland", kan iedereen die bereid is de deugden in te zien van meer samenwerking op het vlak van openbare werken, leefmilieu, ruimtelijke ordening en in sociaaleconomische aangelegenheden, toch alleen maar toejuichen?
Vanwaar die angst?
Wie van goede wil is kan hier geen slechte wil om Brussel 'en stoemelings' uit te breiden, in lezen.
Of ben ik naïef?
Ja, zullen de Vlaamse hardliners zeggen.
Natuurlijk mag Vanackere zich zorgen maken over ongelijke behandeling van Vlamingen binnen en buiten Brussel.
Ik ben evenwel van mening dat vele zaken die in andere hoofdstukken staan, en die zijn partij bepleit, zoals splitsing van de gezondheidszorg en de kinderbijslagen, zullen zorgen voor een ongelijke behandeling van Brusselaars onderling afhankelijk van hun taalrol.
Remember de zorgverzekering.
Vanzelfsprekend is dat geen onoverkomelijk probleem voor een partij die vooral vreest dat Brussel te veel gewest wordt.
Voor ons Brusselaars is dit wel een zorgelijke ontwikkeling richting sub-nationaliteit.
Tot slot, hoofdstuk III bevat nog een heel vreemd voorstel, dat ik evenwel in geen enkel politiek commentaar heb teruggezien, dus misschien klap ik nu wel uit de school (goede test om te zien wie mijn blog leest?).
Of heeft Vande Lanotte het alleen in de versie voor Groen! gestopt om eventuele lekken te kunnen detecteren, zoals hij met het exacte bedrag voor Brussel heeft gedaan?
Hoe dan ook, hier komt het.
Hij stelt voor om "gezien de internationale rol en de hoofdstedelijke functie van Brussel" de bijzondere wet aan te passen zodat het Hoofdstedelijk Gewest uitdrukkelijk bevoegd wordt om inzake mobiliteit gewestelijke richtlijnen uit te vaardigen.
Deze richtlijnen zijn, net zoals de Europese richtlijnen, verbindend waar het de resultaten betreft, maar laten de gemeentebesturen vrij om de vorm en de middelen te kiezen om dit te bereiken.
Voorwaar een schitterend compromis tussen gemeentelijke autonomie en de noodzaak van een coherent beleid.
Alleen zie ik de meerwaarde van "Brusselse richtlijnen" ten opzichte van onze huidige ordonnanties, bijv. die voor het parkeerbeleid, niet in.
Ziet Vande Lanotte over het hoofd dat ook de Europese richtlijnen eerst moeten worden omgezet in nationale wetgeving, en dat daar het schoentje vaak wringt?
Vooral België is kampioen laattijdige omzetting!
Kortom, er valt nog heel wat te sleutelen aan het Brusselluik van de "Vande laNote".
Waar de voorstellen voor de ene partij te ver gaan, gaan ze voor de andere niet ver genoeg.
Zulke dingen worden dan ook best "uitonderhandeld".
Rond een tafel, onder 7 (meer of minder mag ook) maal 2 ogen.
Zoals de rest van de nota.
Die waarschijnlijkheid lijkt nu echter even ver af als nieuwe verkiezingen dichtbij lijken.
Kon 2011 slechter beginnen?
