Lorin Parys

De Arabische Lente is, naar gelang wie je spreekt, in volle bloei of volop aan het doodbloeden. In de financieel-economische wereld voltrekt er zich ondertussen haast ongemerkt een volstrekt andere lente, die van de aandeelhouders. Tot voor kort waren algemene vergaderingen suffe bedoeningen waar je de occasionele opa op zoek naar een manier om zijn dag door te komen aantrof. Dat laatste veranderde bij ons toen Karel De Boeck op een Fortis aandeelhoudersbijeenkomst een schoen naar zijn voorzittershoofd ...

Iedereen heeft het druk, druk, druk. Te weinig tijd voor sport, ontspanning en gezin. De reden is steeds weer een overvolle werkagenda met uitpuilende activiteiten en vergaderingen waar je aanwezigheid absoluut onontbeerlijk is. Gevraagd naar hoe het gaat, moet 'druk' zowat het meest geformuleerde antwoord in onze contreien zijn.Want je hoort het nu eenmaal ontzettend druk te hebben om ontzettend belangrijk te zijn. In onze cultuur kan iemand die een paar keer per week aan de schoolpoort staat om ...

Ik zal niet lang genoeg op de schoolbanken hebben gezeten, maar ik snap werkelijk niets van de plannen die het katholieke onderwijs deze week bekendmaakte om ons secundair onderwijs te hervormen. Die plannen lijken mij tot meer eenheidsworst te leiden, terwijl de toekomst net meer onderwijs op maat is. En ze zijn zo complex dat je ze aan een gemiddelde toehoorder zonder hoger diploma niet uitgelegd krijgt. Dat is jammer, want net ons onderwijs is de sleutel voor het oplossen van onze huidige problemen. ...

Gisteren heb ik van een door de wolf geverfd ondernemer een verhaal gehoord dat ik de laatste tijd al een paar keer in verschillende variaties heb opgevangen. De man vertelde me over één van zijn medewerkers die hij een opdracht voor een klant gegeven had en die hem twee weken later was komen vinden met de melding dat hij zijn project niet interessant vond. Op de vraag wat hij al gedaan had volgde het antwoord 'niets'. Op de vraag of hij überhaupt nog van plan was om er een vinger voor uit te steken ...

Gisteren heb ik van een door de wolf geverfd ondernemer een verhaal gehoord dat ik de laatste tijd al een paar keer in verschillende varianten heb opgevangen. De man vertelde me over één van zijn medewerkers die hij een opdracht voor een klant gegeven had en die hem twee weken later was komen vinden met de melding dat hij zijn project niet interessant vond. Op de vraag wat hij al gedaan had volgde het antwoord 'niets'. Op de vraag of hij überhaupt nog van plan was om er een vinger voor uit te steken ...

Wat we al lang wisten, is gisteren nog maar eens bevestigd: ons land is belastingkampioen. De cijfers die de Oeso bekendmaakte, plaatsen ons op eenzame, wereldwijde hoogte: een eenverdiener zonder kinderen betaalt hier voor elke 100 euro die hij verdient, 55,50 euro belastingen. Het gemiddelde bij werknemers in andere Oeso-landen ligt op 35,3 euro. Zolang je werkt, belasten we er dus op los. Gelukkig, hoor ik u zeggen, zijn die belastingen fair, want progressief. Dat betekent in theorie dat we de ...

We kennen het van op school maar onderkennen het niet op de werkvloer: het feit dat de groep ons gedrag bepaalt. Zoiets geven we nu eenmaal niet graag toe omdat het niet strookt met de mythe van de vrije en ontvoogde mens. Toch legt een kudde zijn normen op, vaak tegen een hoge economische kost. En als collega's de ultieme kudde zijn, zijn wij het ultieme schaap. Een voorbeeld. Ik heb een vriend die we voor de handigheid even Dirk noemen. Hij is enkele maanden geleden voor de groendienst van één ...