Aanpak fiscale fraude via soepelere regels bankgeheim

Eén van de aanbevelingen van de parlementaire onderzoekscommissie fiscale fraude die vorig jaar haar rapport heeft afgeleverd en waarvan ik deel uitmaakte, was dat het fiscaal bankgeheim zoals het in ons land bestaat een rem is op het krachtdadig onderzoek naar fiscale fraude in ons land.

België kent geen bankgeheim zoals Zwitserland dat kent maar de opheffing ervan is vandaag de dag geen sinecure. Meer nog, België is door de Oeso op de grijze lijst (niet op de zwarte) van belastingparadijzen geplaatst, iets wat gelet op de belastingdruk voor de gewone man vragen doet rijzen. Om tegemoet te komen aan de aanbeveling van de onderzoekscommissie heb ik dan ook een wetsvoorstel uitgewerkt om de opheffing van het bankgeheim makkelijker te maken, zonder dat aan de privacy van diegene die zijn belastingen correct betaald wordt geraakt. Het kan immers niet zo zijn dat iedere ambtenaar van financiën alle bankgegevens van iedereen kan bekijken.

Het voorstel dat Minister van Financiën Reynders daarentegen in de pers heeft voorgesteld en we nadien ook hebben besproken in de commissie voldoet evenwel geenszins. De te strenge voorwaarden van de opheffing van het bankgeheim, de complexe procedure die moet gevolgd worden om tot opheffing over te gaan, maken dat het nog moeilijker zal worden om tot een opheffen van het bankgeheim te komen. 

Dit druist rechtstreeks in tegen de aanbevelingen van de fiscale fraudecommissie en tegen de efficiënte strijd tegen fiscale fraude.

Wordt ongetwijfeld vervolgd!