Aida en de pluchen olifant
Afgelopen vrijdag ben ik nog eens naar de Vlaamse Opera geweest. De verwachtingen waren hoog gespannen, want er stond een klassieker op het programma: Aida van Verdi. Resultaat: het zal weer een tijdje duren eer ik nog eens een voorstelling zal bijwonen.
Ik heb nochtans begrip voor het feit dat niet alle opera's kunnen uitgevoerd worden zoals ze destijds zijn geschreven en dat een en ander een fris kleedje aangepast mag worden. 'De Schelde van Peter Benoit kan qua kostenplaatje ook niet meer uitgevoerd worden zoals oorspronkelijk geschreven. Ik begrijp dat ze afgelopen vrijdag geen levende olifant op het toneel hebben gezet. Maar Ramadès ten strijde laten trekken met een kleine pluchen olifant??? Een beetje belachelijk, me dunkt. En wat te vertellen van het decor? Een witte kooi met één rode sofa. Dat was het dan. Het koor zat verstopt achter de witte kooi. Eén keer krijgen we het koor te zien als de witte wand openschuift. Het koor in zwarte banken die als een politburo bij een 1 mei-stoet in Moskou alles aanschouwen. Potsierlijk. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
Of hoe een regisseur en een decorbouwer een hele sfeer naar de knoppen kunnen helpen. En eigenlijk had ik het moeten weten. "Zo hoort het tegenwoordig in de moderne opera", wordt me dan meegedeeld. Zo heb ik ooit Turandot van Puccini moeten aanschouwen met als decor een reusachtige zwarte keukenstoel en iedereen gekleed in een beige impermeabel. En dan te weten dat bij die opera zo'n prachtige kostuums hoorden. Of Il Trovatore. Het decor… een reusachtig hoofd van een babypop…
Kortom, ik kan het best hebben dat men wat praktische zaken verandert om een opera te kunnen uitvoeren, maar op de duur is niets meer heilig. Op den duur is er geen respect meer voor de componist/schrijver van het kunstwerk. De volgende stap is dat ze de teksten en muziek nog gaan aanpassen. Wie weet gaat men nog een stevige beat onder de aria 'Celeste Aida' steken.
Noem me traditioneel, conservatief,… eender wat, maar van het Antwerps stadhuis, hét eerste voorbeeld van Lage Landen-renaissance, ga je toch ook niet afbreken om er een functioneel gebouw van te maken in de vorm van een A. (Hoewel, ik wil Janssens niet op ideeën brengen.) Dus geef mij maar de 'old school' opera's.
