De (on)draaglijke lichtheid van televisie
Dat Ben Crabbé meedoet aan de allerslimste mens, zet de kranten aan om met de man uitgebreide interviews te doen. Vooral zijn ene kind komt ruim ter sprake. Blokken heet zijn ondertussen bijna volwassen zoon. Over drie jaar hoopt hij de twintigste verjaardag te vieren. Niks tegen Blokken, maar krijgen de creatieve mensen bij het huis ven vertrouwen dan zo weinig kansen om creatieve televisie te maken? Ja,, Blokken is belangrijk voor de klantenwerving in de vooravond. Het is veel: 45% procent marktaandeel voor een spelletje Tetris met enkele vraagjes erbij. Zijn er geen ideeën meer aan de Reyerslaan?
En zo kabbelt elk interview met Ben Crabbé - het zou net zo goed een andere presentator kunnen zijn, hij is maar een rolmodel - tussen oevers van eerlijke bescheidenheid en valse pretentie. Och, zo belangrijk is het allemaal niet, zegt de man zelf: "Ik vind de heisa rond De allerslimste mens echt overdreven. En voor Blokken zou het helemaal misplaatst zijn, zoveel poeha en drama over winst en verlies. Want wij zijn een dagelijkse eucharistieviering, toch?" Vooral dat laatste zinnetje intrigeert me. Wat zou hij bedoelen met die vergelijking? De duur van de misviering die ongeveer even lang is? Het ritueel om er dagelijks naar te kijken? Het charisma van de priester/presentator? Het gratis karakter? Het grote publieksberiek? Toch niet het spirituele of sacrale karakter ervan?
Blokken kan je beschouwen als een simpel spelletje, misschien als een tegengif voor wat erna gaat komen, nl. de ellende van de wereld. En toch zegt Crabbé in hetzelfde interview "Blokken is dagelijks brood, te veel poeha is niet gezond op dat uur van de dag.". Tja, dat is balanceren tussen valse bescheidenheid en ondraaglijke lichtheid. De VRT mag best intelligent en goedgemaakt amusement brengen, ik ben niet verplicht er naar te kijken - wel ervoor te betalen. Licht entertainment is oké, maar daar filosofische beschouwingen aan vast knopen in de zin van 'te veel poeha is niet gezond op dat uur van de dag' kan de omroep maar beter achterwege laten. Op welk uur van de dag is ernstige televisie dan wel gezond? 's Nachts, of achter de rode knop op Canvas? Och, ik heb Blokken niet nodig om naar het Journaal te kijken. Maar het mag hoor.
En wil Crabbé de kijkers liever wegjagen? "De ergernis over wat op televisie komt, verbaast me soms. (…) Staat het je niet aan, kijk dan naar iets anders." Juist, maar Blokken moet de kijkers op prime time vasthouden, niet verjagen?
Ik sluit af met de pathetische oproep naar de politiek. Crabbé kan zich heel boos maken over de onheuse manier waarop de VRT wordt aangepakt door paternalistische politici die eens zullen bepalen wat goed is voor de mensen. Wel, mijnheer Crabbé, de VRT is een openbare omroep, betaald met Vlaams belastingsgeld. De volksvertegenwoordigers beslissen over de regelgeving (Mediadecreet), de minister de beheersovereenkomst met de VRT, de raad van bestuur de strategische lijnen en de directie het programma-aanbod. De politiek zegt nergens wat 'goed is voor de mensen', bepaalt wel algemene doelen en kerntaken. En die kerntaken zijn heus niet elitair en snobistisch. Ook de truckchauffeurs moeten naar de VRT kijken. Ik wil in me in geen geval bemoeien met programmakeuzes, wel met algemene beleidslijnen. Dat eerste laat ik graag over aan de verantwoordelijken van de VRT.
Och, is het misschien is de ondraaglijke lichtheid van dat soort televisie dat me ergert?
