Eedaflegging in de senaat, nadien wenkt de vakantie!
We zijn al halfweg juli! Help, de tijd gaat verschrikkelijk snel! Veel te snel! Voor ik het weet zal de zomer al voorbij zijn en is het putteke winter! Hoog tijd dus om te gaan genieten van de zomer en de daarbijhorende vakantie. En veel tijd met de kinderen te spenderen die ik de afgelopen weken en maanden veel te weinig hebben gezien.
Nog 1 dagje naar de senaat, op 20 juli, voor de eedaflegging van de gecoöpteerde senatoren en de aanstelling van het bureau. Dan kan de vakantie hopelijk beginnen! Mijn bureau in het Vlaams Parlement is alvast opgeruimd en mijn bureau in de Senaat verhuist naar een nieuwe stek. We kunnen in het najaar met een schone lei beginnen!
Thuis ligt er nog veel (opruim)werk op mij te wachten, allemaal dingen die ik heb moeten laten links liggen tijdens de campagne en ook tijdens het gewone politieke werk omdat ik zoveel avonden weg ben. Ik heb tussendoor al van de solden kunnen profiteren en een hele stapel kleren voor de kinderen op de kop kunnen tikken voor volgend jaar. Voor mezelf nog maar weinig gekocht behalve de obligate paar laarzen - aan mooie laarzen die bovendien 70% zijn afgeprijsd en waarop nog eens een korting van 20% wordt toegepast, kan ik onmogelijk weerstaan! Yven was minder tevreden: "het waskot staat vol!" Tja…
Afgelopen dinsdag 13 juli legde ik voor de 2e keer de eed af als gemeenschapssenator in de Senaat. Gemeenschapssenator wil zeggen dat ik vanuit het Vlaams Parlement werd aangeduid om ook in de senaat te gaan zetelen om zo mee te waken over de belangen van Vlaanderen op het federale niveau. Het Vlaams Parlement mag 10 gemeenschapssenatoren naar de Senaat sturen.
Veel bekende gezichten maar ook zeer veel nieuwe gezichten in de Senaat gezien! Het is even wennen: plots is onze fractie de grootste in de Senaat. Enkele weken terug zaten we nog maar met zijn tweeën als 'onafhankelijken' (zogezegd 'fractieloos') in de Senaat, Louis Ide en ik. En nu telt de N-VA-fractie in totaal 14 senatoren… hoe het verkeren kan, hé. Enfin, we zullen de komende jaren eindelijk mee kunnen wegen op het beleid. Ik kijk er al naar uit.
Natuurlijk moeten we eerst de onderhandelingen afwachten. Elio Di Rupo trekt nu aan de kar als preformateur en ik kan alleen maar hopen dat de N-VA samen met de PS kan landen en samen met enkele andere partijen een solide regeerakkoord kan voorleggen aan het Parlement. Het is nu of nooit om onze welvaart en welzijn te behouden!
