Een bewogen week…
Ik vraag geen oogst;
ik heb geen schuren,
ik sta in uwen dienste zonder bezit.
Maar ik ben rijk in dit:
dat ik den ploeg van uw woord mag besturen"(Adriaan Roland Holst)
Met dit stukje poëzie nam Herman Van Rompuy tijdens zijn laatste vragenuurtje afscheid van de Kamer. Ik wens hem alle succes in zijn functie van eerste permanente voorzitter van de Europese raad (zeg maar de Europese President) en wil hem ook uitdrukkelijk danken voor zijn "rustige vastheid".
De benoeming van Herman zorgde ervoor dat de Regering Leterme II van start kon gaan. Persoonlijk geloof ik in de constructie om Jean-Luc Dehaene te belasten met het aanpakken van aartsmoeilijke dossier Brussel Halle Vilvoorde, een dossier dat wij al meer dan 40 jaar meeslepen en dat eindelijk moet opgelost worden. BHV lijkt een technische materie, waar enkel politici van wakker liggen, maar gaat in wezen over het bewaren van de eigenheid van de Vlaamse rand rond Brussel, om de wil om zich te integreren op de plaats waar men woont (om op zijn minst de taal te spreken), om wederzijds respect,… Ik wens de ploeg van Yves dan ook veel succes. Als parlement is het onze taak om mee te werken aan oplossingen, en voldoende kritisch het regeringsbeleid te beoordelen en daar waar nodig bij te sturen.
Onaanvaardbaar vind ik dan weer dat de regeringsverklaring naar de pers wordt gelekt nog voordat de regering de eed heeft afgelegd. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat sommige partijen/individuen liever problemen creëren, dan problemen oplossen. Nochtans zijn de problemen reëel: de gevolgen van de financieel-economische crisis laten zich meer en meer gevoelen op onze arbeidsmarkt. Er dreigen forse herstructureringen en zelfs sluitingen voor Opel Antwerpen, DHL, maar ook in vele KMO's…duizenden banen staan op de tocht, duizenden gezinnen worden getroffen in hun portemonnee. Laat ons aub daar werk van maken en stoppen met partijpolitieke spelletjes die erop gericht zijn mensen in diskrediet te brengen. Hopelijk kan na dit incident, nu opnieuw wederzijds vertrouwen en discretie regeren. Enkel op die manier is daadkracht mogelijk.
