BHV Belangenconflict Yves Leterme Verkiezingen

bron foto

Na het mislukken van de preformatie ging dit weekend de persaandacht meer uit naar een aantal randverschijnselen dan naar de essentie van de niet-regeringsvorming.

Even vooropgesteld dat we nog weten wat essentieel was en wat bijkomstig. Splitsing BHV essentieel, compensaties bijkomstig? Staatshervorming essentieel, systemisch bijkomstig? Financieringswet essentieel, garanties bijkomstig? Herfinanciering Brussel essentieel, structureel bijkomstig? Cheque (zie herfinanciering) essentieel, blanco bijkomstig? Voor mij als Brusselaar zijn de hele discussie over de reële noden van Brussel én de roep om een interne staatshervorming essentieel. En omdat ik toch nooit een 'goede Vlaming' zal worden, durf ik het hele gedoe rond BHV als bijkomstig te klasseren. Ik ben blij dat mijn Brussel eindelijk in het middelpunt van de politieke aandacht stond. Niet met indianenverhalen over onveiligheid en politiehelikopters, wel met de kern van de zaak: hoe kan dit gewest zijn hoofdstedelijke functie correct uitvoeren binnen een federaal België? Na de tweede tocht van Di Rupo naar Laken verdween dit verhaal helaas weer snel naar de achtergrond. Daarentegen veel aandacht voor het "olijke duo" Flahaut en Pieters, de Janssen en Jansen van de Belgische politiek, dat de zaak moet vlottrekken. En voor de 'oude schicht' waarmee Wouter Van Besien bij Albert op bezoek ging: [zie hier] en [hier] En dan was er ook nog De Gordel, zodat de fiere Vlaamse splitsers een keur aan kreten op hun strakgespannen t-shirts tentoon konden spreiden, en hun lichamelijke conditie. Of het veel zal uithalen………… De splitsing van BHV zal er geen 5 minuten sneller van komen. En de "ontnederlandsing" van de Rand zal er geen Europeaantje trager van gaan. Rond elke grootstad vinden nu eenmaal peri-urbanisatieverschijnselen plaats met sociale verdringing, zij het ongekruid door taalperikelen. [klik hier] Er kan dus nog tot in lengte van dagen gegordeld worden tot zelfs Bart De Wever een ons weegt. Want in wezen is en blijft fietsen een gezonde verplaatsing van A naar B, waarbij vooral de benen het werk doen. Meer niet. Vanuit die overtuiging heb ik een dag te vroeg, zaterdag, 100 km gegordeld door 3 "gewesten". Omdat ik niet meer dan één medefietser kan verdragen, deed ik samen met één enkele collega-vriend Schelde, Spierekanaal, Canal de Roubaix, Marque, Deûle en Leie doorheen Vlaanderen, Wallonië en Frankrijk. Zonder politieke bijbedoelingen. De aanhechting van Wallonië aan Frankrijk hebben we geen wiellengte noch bandbreedte dichterbij gebracht. Tant mieux………….

Tof of Bof