Interview FDW : "Klinkt het niet, dan botst het wel" - Nele Derde
Interview door Nele Derde
Twintig jaar geleden werd Vlaanderen opgeschrikt door wat men nog altijd een 'politieke tsunami' noemt. Op 24 november 1991 verdriedubbelde het toenmalige Vlaams Blok haar aantal stemmen in vergelijking met 1987. Alle andere partijen verloren stemmen, en spraken van een 'Zwarte Zondag'. Vlaams Belang - boegbeeld Filip Dewinter over Zwarte Zondag, de toekomst van het Vlaams Belang en een onafhankelijk Vlaanderen.
Het enorme electorale succes van het Vlaams Blok kwam 20 jaar geleden volledig onverwacht.
Voor ons was dat niet zo onverwacht, hoor. (lacht)
Voor het politieke establishment alleszins wel.
Natuurlijk. Voor het politieke establishment is het altijd onverwacht, omdat zij geen voeling hebben met wat er leeft bij de bevolking. Zij zijn toen wel geschrokken, maar wij niet. Misschien was het eerder wat we gedacht of gehoopt hadden, maar onverwacht was het alleszins niet.
Wat vindt u van de benaming 'Zwarte Zondag'? Het klinkt natuurlijk niet echt positief.
Dat is uiteraard pejoratief. Men wou daarmee verwijzen naar een bepaalde periode in de geschiedenis. Ik was daar niet gelukkig mee, ik zeg dat eerlijk. Maar het hoort erbij. De media zijn nooit positief wanneer het over het Vlaams Belang gaat, zelfs een overwinning moet negatief geduid worden. Dan is het woord 'Zwarte' Zondag natuurlijk ideaal.
Binnen het Vlaams Belang gebruiken we die benaming liever niet. Wij spreken over een democratische hoogdag of iets in die aard, maar 'Zwarte Zondag' als dusdanig proberen we zoveel mogelijk te vermijden. Bewust.
In die tijd werden jullie doodgezwegen door de media. Heeft u de indruk dat die tendens al volledig gekeerd is?
Absoluut niet, dat is nooit veranderd. Bij de media heeft men altijd dezelfde strategie gehanteerd: het cordon sanitaire werd aangevuld door een cordon médiatique. De media in dit land zijn bijzonder slaafs en onderdanig ten aanzien van de traditionele politieke partijen, en dat leidt tot een mediaboycot waarbij onze partij niet of nauwelijks aan bod gelaten wordt. Zelfs niet in de openbare media, die nochtans geacht worden om neutraal en objectief te zijn. Al was het maar omdat onze honderdduizenden kiezers ook allemaal belastingen betalen.
Er komt een rechtse vakbond, de VSV, die met uw partij verbonden is. Dus bij de volgende sociale verkiezingen kunnen we op de VSV stemmen?
Dat is alleszins de bedoeling. We vinden dat er naast de kleurvakbonden, die officieel erkend zijn, ook minstens één vakbond moet bestaan die origineel is, die nergens aan gebonden is. Dus hebben wij zelf die vakbond opgericht. Het is natuurlijk een experiment, wij willen niet meteen claimen om ik-weet-niet-wat te zijn, maar ik denk wel dat er levenskansen en mogelijkheden zijn.
In een artikel op dewereldmorgen.be staat dat uw partij met deze vakbond, en haar link met het Britse Solidarity, teruggrijpt naar haar extreem-rechtse oorsprong. Sterker nog: "Door de samenwerking met de Britse vakbond Solidarity keert het Vlaams Belang terug naar haar fascistische roots", klinkt het.
Dat is flauwe zever. Solidarity is een erkende vakbond in Groot-Brittannië. Wij zijn met het VSV niet erkend, en dat is ook bijna onmogelijk: je moet honderdduizend betalende leden hebben, je moet dit, je moet dat,… De klassieke vakbonden hebben alles geblokkeerd. Wij moesten ons wel ergens aan linken om erkenning te krijgen, en door ons te linken aan Solidarity lukt dat. Het is een pragmatische, tactische samenwerking, met als enige doel om erkend te raken. Meer is er niet aan.
Als u op die manier in de media verschijnt, verwijzingen naar fascisme incluis, krijgt het Vlaams Belang op z'n zachtst gezegd toch wel te kampen met een imagoprobleem. Ook al is het dan misschien flauwe zever.
Dat is hetgeen men wel zou willen. Maar vergeet niet dat dit soort websites en dat soort krantenartikels wordt gelezen door een publiek dat uit onze tegenstanders bestaat. Onze kiezers lezen dat niet. Onze kiezers zijn gewone Vlamingen uit de middenklasse, die van al dat intellectualistisch gepraat op websites en in bijlagen van kranten niet wakker liggen. Dat zijn aparte werelden. Men denkt ons met dit soort dingen te kunnen treffen, maar voor ons is dat in feite quantité négligeable. Wij vinden dat niet relevant, omdat onze kiezer daar geen boodschap aan heeft.
Akkoord dat jullie kiezers daar geen boodschap aan hebben, maar missen jullie op die manier niet de kans om nieuwe kiezers aan te trekken? Dan denk ik vooral aan jongeren. Dan is het toch wél relevant.
Langs de andere kant stellen wij vast dat het Vlaams Belang bij mensen tussen 18 en 21 de grootste partij is. Dus jonge mensen voelen zich wél aangesproken door het Vlaams Belang. De vraag is alleen welke jonge mensen. Jongeren die niet aan de universiteit of hogeschool zitten, maar uit gaan werken, stemmen massaal voor het Vlaams belang. Dat heb ik niet verzonnen, dat zeggen recente opiniepeilingen: het Vlaams Belang is en blijft de grootste partij bij die leeftijdsgroep. Daar ben ik fier op, omdat dat de jeugd is, en de toekomst. Het verbaast mij eigenlijk niet. Wij nemen duidelijke standpunten in, we zijn vrij radicaal: klinkt het niet, dan botst het wel. Soms wat provocerend, ik geef dat toe, maar we verkondigen toch een boodschap die jonge mensen ter harte gaat. Omdat jongeren ook duidelijkheid willen, dikwijls zelf ook vrij radicaal zijn in hun standpunten, dat is logisch, en ze willen niet dat er teveel rond de pot wordt gedraaid. Ik denk dat ze dat wel terug kunnen vinden bij het Vlaams Belang.
In hetzelfde artikel vraagt de journalist zich ook af of onze vakbonden zich zorgen moeten maken of dit "een nieuwe amechtige poging is van een zieltogende partij om nog wat aandacht te krijgen".
Altijd hetzelfde verhaaltje. Men neemt z'n wensen voor werkelijkheid. Zo zieltogend en amechtig zijn we niet, hoor, wij zijn twee keer zo groot als Groen!, nog altijd, zelfs in de laatste opiniepeilingen. Wij zijn een partij die op een paar procent na zo groot is als de VLD, de SP.A en de CD&V. Dat men maar niet te vroeg victorie kraait.
Op dit moment heeft het Vlaams Belang het toch wel moeilijk. Volgens recente peilingen zouden jullie weer minder stemmen halen bij de volgende verkiezingen. Wat denkt u nog te kunnen doen om uw partij uit het slop te halen?
Het Vlaams Belang is natuurlijk een partij die al vele jaren bestaat, en bomen groeien nooit tot in de hemel. Winst en verlies horen er nu eenmaal bij. Wij hebben vele jaren gewonnen, en goed ook, en nu moeten wij inderdaad wat prijsgeven. Wij hebben concurrentie op rechts toegelaten, en dat speelt ons momenteel parten.
Nu komt het er voor ons op aan om voldoende profiel te behouden, om ervoor te zorgen dat we zichtbaar zijn in de publieke opinie en dat we onszelf blijven. We moeten een aparte entiteit zijn, en niet een kloon van de N-VA, of de N-VA een kloon van ons. Patrick Dewael verweet de N-VA deze week nog dat Vlaams Belang en N-VA bijna hetzelfde zijn: niet goed voor de N-VA, maar ook niet goed voor ons. Zeker daarom moeten we ervoor zorgen dat we voldoende assertief en origineel blijven, en de drive behouden om ons eigen verhaal te schrijven. Als dat lukt, dan is er een mogelijkheid om als Vlaams Belang te overleven en ons te handhaven als een partij boven de 10%, tot na de N-VA-hype, en dan hebben we opnieuw een kans.
Op welke manier gaat u zich dan profileren?
Wij moeten ons blijven concentreren op onze meest essentiële thema's. Voor ons gaat het dan over vreemdelingen, islam, multicultuur, criminaliteit, dat soort zaken. Dat zijn onze thema's. En alleen van ons. Of daar hebben we althans het marktleiderschap op, en dat moeten we behouden. We willen dat niet uit handen geven, en ervoor zorgen dat wij het meest snedige verhaal hebben, de meest assertieve standpunten, het duidelijkste programma. Als we dat kunnen blijven doen, hebben wij een kans om te overleven. Anders word je opgeslokt en dan verdwijn je. Hetgeen de CD&V nu aan het overkomen is.
Even iets anders. In een radio-interview met Nederland 1 stelde u dat onze huidige regering meteen ook de laatste regering van België is. U meent dat?
Ik denk het wel, ik denk dat het verhaal voorbij is. Neem me nu weer niet op mijn woord, want dan willen ze mij weer naar Namibië sturen. Ik zou er overigens geen bezwaar tegen hebben, want het is daar mooier weer dan hier. (lacht)
Ik denk dat Di Rupo met zijn regering een stuiptrekking is van het regime. Een aflopend verhaal. Palliatieve zorgen voor de Belgische staat, om het te laten verdergaan zo lang het nog kan. Maar iedereen voelt dat het op zijn laatste benen loopt, dat dit niet kan blijven duren. Het is voortstrompelen tot 2014, en dan denk ik dat het over en out is, ja.
Dus na deze regering komt er een onafhankelijk Vlaanderen volgens u.
Ik hoop het.
U hoopt het.
Misschien neem ik mijn wensen voor werkelijkheid. Dat kan, dat mag ook als politicus, je moet hopen. Point n'est besoin d'espérer pour entreprendre, ni de réussir pour persévérer, zoals Willem van Oranje al zei. Het is niet nodig om te hopen om te ondernemen, noch om te slagen om te durven. En dat is ook zo.
Ik hoop dat het zo zal zijn, en ik geloof het ook wel. Het kan natuurlijk ook anders. Maar ik denk wel dat deze regering inderdaad de laatste regering van België is, en Di Rupo de laatste premier van ons land.
Bent u er echt van overtuigd dat er voldoende draagvlak is voor een onafhankelijk Vlaanderen?
Dat hangt allemaal af van het moment en van de omstandigheden. Je moet dat in z'n context bekijken. Wat gebeurt er op een bepaald moment, geeft dat aanleiding tot een referendum? Wat is de context van het referendum, en wat is dan de uitslag? Dat is essentieel. Als alles meezit, als de context en de sfeer goed zitten, dan win je dat op één been. Zit de sfeer tegen en is de context negatief, dan haal je het niet. Gezien de omstandigheden denk ik echter dat hoe langer Di Rupo aan de macht zal zijn, hoe uitdrukkelijker de Vlaming voor Vlaamse onafhankelijkheid zal stemmen. Daar ben ik rotsvast van overtuigd. Di Rupo is uiteindelijk de beste bondgenoot voor de voorstanders van de Vlaamse onafhankelijkheid. Dat geloof ik echt.
Dus als Di Rupo het maar slecht genoeg doet, dan komt die Vlaamse onafhankelijkheid er volgens u.
Voilà! Dat is natuurlijk een wat, hoe moet ik het uitdrukken, een wat machiavellistische redenering, maar ze klopt wel. Hoe uitdrukkelijker Di Rupo de mist ingaat, hoe beter voor ons, want het bevestigt wat wij altijd al hebben gezegd. Laten we dan maar van de nood een deugd maken. Things must get worse before they can get better.
