Mijn tussenkomst over "Het Streeknetwerk Meetjesland" in de gemeenteraad van 31 januari

Het 'Streeknetwerk Meetjesland' is een poging om 13 intergemeentelijke samenwerkingsverbanden onder één dak te brengen. Er bestaan inderdaad irriterend veel intergemeentelijke structuren. Het is nog nauwelijks te volgen voor zowel de politici als de sociale partners. Het verdient op zich dus alle lof dat men de verrommeling van het bestuurlijke middenveld wil aanpakken, maar niet op deze manier. En wel om de volgende redenen.

1. Er heerst nog een té grote onduidelijkheid. Alles zit momenteel nog in de 'Proeftuin'- formule. Dit geeft behoorlijk wat ruimte aan creatieve geesten, maar betekent meteen ook dat er geen sprake is van een leidraad. Het is een voluntaristisch project in die zin dat het buiten het decreet opereert. Het lijkt ons daarom beter om eerst het beloofde kaderdecreet van minister Bourgeois af te wachten. Men gaat immers beter niet over één nacht ijs ...
2. Er bestaat geen rechtszekerheid voor dit op te richten vehikel. Wie garandeert dat dit platform in deze vorm kan blijven voortbestaan? Wat indien dit niet het geval zou zijn? Welke veranderingen moeten er dan weer plaatsvinden? Het zou zeker niet verstandig zijn pakken werk te verrichten om daarna koudweg teruggefloten te worden.
3. In deze regio zijn momenteel een 90-tal intergemeentelijke samenwerkingsverbanden actief. Deze nieuwe overkoepeling omvat echter slechts een beperkt deel van deze 90 verbanden.
4. Dit initiatief betekent een verdere uitholling van de gemeentelijke autonomie. Vroeger werden intergemeentelijke samenwerkingsverbanden opgericht uit voluntariaat en/of noodzaak. In dit specifieke geval is er helemaal geen sprake van noodzaak. Toch wordt er 'zwakke druk' tot toetreding uitgeoefend. Dergelijke werkwijze staat haaks op de geest van het 'decreet intergemeentelijke samenwerking'. De gemeenteraden gaan nog meer aan invloed inboeten en zullen op een aantal specifieke domeinen niet meer kunnen meespelen.
5. Het blijft een klassieke intercommunale structuur met een nogal behoudend karakter in die zin dat het niemand wil schofferen die een mandaat heeft. In de Raad van Bestuur zouden ook niet alle gemeenten vertegenwoordigd zijn. Er zou wel plaats gemaakt worden voor de oppositie in de 'clusters' waar het feitelijke werk zou gebeuren (zeer voorwaardelijke wijs).
6. Er heerst nog heel wat onduidelijkheid: locatie personeel (65 voltijdse betrekkingen - 76 personeelsleden), financiering (een bedrag per inwoner?), vertegenwoordiging, ….
7. Het kan niet de bedoeling zijn om de wildgroei van het bestuurlijk middenveld te lijf te gaan door het oprichten megastructuren. Niet alleen omdat dan de democratische controle nog kleiner dreigt te worden, maar vooral omdat het gevaar erg reëel wordt op een vierde beleidsniveau in Vlaanderen en dàt kan zeker niet de bedoeling zijn.

Wij kunnen ons wel vinden in het principe. Wij vrezen echter dat dit een structuur wordt die het beleid nog verder van de gemeenteraden brengt (en dus van de controle door de raadsleden). Bovendien is er geen enkele garantie dat de oppositie volwaardig kan deelnemen aan dit project. Daarom zal het Vlaams Belang zch bij de stemming onthouden.