Terug teken van leven - het leven gaat weer zijn gewone (drukke) gang
Ja, een tijdje geleden dat ik nog een blogje schreef. Na de korte maar intense verkiezingscampagne en de voor de N-VA echt ongelooflijke verkiezingszondag dacht ik dat het wel even rustiger zou worden. Maar het tegendeel was waar! Ons was niet veel rust gegund want de maandag na de 'dolle' verkiezingsnacht was het al direct partijbestuur waar er veel pers bij was. Tegelijkertijd bleef het Vlaams Parlement gewoon doorwerken: commissies en plenaire vergaderingen en tussendoor ook veel intern overleg. En verder ook elke dag steevast een avondlijke vergadering. Je zou bijna terug verlangen naar de verkiezingscampagne! J
Enfin, de werktrein bleef dus gewoon voortdenderen en ik moest mee! Maar thuis wachtte mij een papierberg en veel rommel die niet nog langer kon wachten om opgeruimd te worden. Onbetaalde facturen moesten betaald worden. En dienstencheques besteld, want de 5 die ik nog had liggen, waren juist vervallen. In de drukte niet op de vervaldatum gelet. Zonde toch! En zodoende bleef de berg strijk weer liggen en groeide het verder aan. Niet om aan te zien!
Ondertussen ook al 2 lange avonden gemeenteraad gehad. En de verjaardag van Josse gevierd, afgelopen zondag. Het ventje is al 4 jaar en hij is er trots op! Bij mémé en pépé wil hij niet meer in het plooibedje slapen want hij is àl vier jaar, hé! Nu is het tijd om in het grote bed te slapen! Vanmorgen is Duive met haar kapoenengroep vertrokken naar het scoutskamp in Blankenberge. Het is de eerste keer dat Duive erop uit trekt zonder familie! Ze wordt echt groot! Ze had overigens een zeer goed rapport van school. Iedereen blij dus.
11 juli komt eraan, dus het worden weer drukke dagen met de 11 juli-vieringen of BBQ's overal! Voor hét 11 juli evenement, de receptie in het Brusselse stadhuis op 11 juli om 11 uur moet ik helaas verstek geven want op dat moment moet ik Duive ophalen op haar kamp in Blankenberge. Tja, het eeuwige geschipper tussen privé en politiek, daar heb ik allang mee leren leven. Voor mijn omgeving is het minder aangenaam dat ik altijd zo flexibel moet zijn en geen afgelijnde werkuren heb. Maar zo is het nu eenmaal.
