uit Het Nieuwsblad: "De chauffeurs van onze toppolitici"
Panne en paniek op het bordes
Inge Jooris, chauffeur van Wouter Van Besien
Neen, de vaste chauffeur van Wouter Van Besien (Groen!) is niet zijn vriend Jim Williame die met zijn 'roestbak' één keer de Groen!-voorzitter naar het paleis bracht, maar Inge Jooris. Zij kruipt meestal achter het stuur om hem naar de koning te brengen.
'Ik ben voor het oog van alle camera's al eens stilgevallen met de auto', grijnst ze. 'Een beetje gênant, maar ik rijd met zo'n cambio-wagen. Dat is een wagen die je kan ophalen als je er eentje nodig hebt. Ik ken die wagen dus niet goed. Ik reed er heel langzaam mee, omdat ik koste wat kost niet over de voeten van de cameramensen wou rijden. Ik reed net iets te langzaam want ik viel stiel. Stom natuurlijk, want dat heeft iedereen gezien', lacht ze.
Alsof dat niet genoeg was, weigerde de wagen ook dienst toen ze op het bordes stond te wachten op haar baas. 'Wouter kwam eraan en de lakei wou de autodeur opendoen, maar dat lukte natuurlijk niet. Ik drukte in paniek op allerlei knopjes. Opeens begonnen de ruitenwissers te bewegen en de spiegels van plaats te veranderen. Uiteindelijk ging de deur toch open.' Maar los van de paleisstress, houdt Inge, die ook woordvoerster van haar baas is, er wel van om naar het paleis te rijden. 'Een gesprek met de koning duurt nooit langer dan een uur. Dat staat vast. Je weet dus dat je niet eindeloos moet wachten en ik zie het dan ook als een moment van rust. Je hoort er veel vogeltjes fluiten en ik heb de kans om te twitteren dat ik bijvoorbeeld bij de koning zit.'
Kuieren in het koninklijk park
Charles Huysman (56), chauffeur van Alexander De Croo
Twee ritjes naar de koning heeft Charles Huysman, chauffeur van Alexander De Croo (Open VLD), op zijn teller. En die twee ritjes zal hij niet snel vergeten. 'Het is toch iets speciaals hoor, om zo naar dat paleis te rijden', vertelt hij. 'De eerste keer was ik zenuwachtig. Ik wist totaal niet waar ik moest rijden, waar ik moest parkeren en wat ik precies moest doen. Gelukkig stond de chauffeur van Jacques van Ypersele, de kabinetschef van de koning, daar op zijn baas te wachten. Hij heeft me de weg getoond.' De tweede keer waren Charles en zijn baas bijna te laat. 'Er wordt verwacht dat je stipt bij de koning aankomt, maar we waren wat aan de late kant door een uitgelopen vergadering. Ik heb toen iets te snel de bocht genomen. De militaire politie die aan de ingang stond, maande me aan om wat trager te rijden. Beetje gênant', lacht hij. Wat Charles doet als 'meneer De Croo' bij de koning zit? 'Een beetje rondkuieren in het koninklijk park, het is daar best mooi.' En de koning in levenden lijve zien, is ook wel eens iets anders. 'De koning ziet er wat ouder dan op tv. Neen, ik heb geen handtekening durven te vragen. Ik hoop alleen maar dat ik binnenkort niet weer naar het paleis moet rijden. Er mag nu dringend een regering komen.'
Op zoek naar koninklijk toilet
Cedric Lingier (29), chauffeur van Bart De Wever
Die oprijlaan naar het koninklijk paleis is enorm lang', zegt Cedric Lingier, chauffeur van Bart De Wever (N-VA). 'Veel langer dan het er op tv uitziet. Het is een hobbelige kasseistrook met putten. Je doet er zeker twee minuten over en je kan er niet aan vijftig kilometer per uur over rijden.' Cedric reed inmiddels al ongeveer zeven keer naar het paleis, met De Wever op de achterbank. 'Best leuk, dan moet je in het zicht van die meneer met een pitteleer staan die je teken geeft als Bart klaar is met zijn audiëntie. Dan kan ik de wagen starten en het bordes weer op rijden.'
Eén keer moest Cedric naar het toilet. 'Vervelend. Ik kon toch moeilijk op de deur van het paleis gaan kloppen en zeggen dat ik naar het toilet moest? Gelukkig kwam de veiligheidsagent van prins Filip net aan. Hij had samen met Filip de kinderen van school gehaald. Die agent heeft me getoond waar het toilet was, aan de zijkant van het paleis.' Of hij, eenmaal binnen, niet stiekem het paleis durfde te verkennen? 'Als je daar te gast bent, moet je niet onnozel doen hé', grijnst hij. Cedric is, zoals het een N-VA'er betaamt, niet echt onder de indruk van het paleis. 'Alles went, ook naar het koninklijk paleis rijden.'
Zwaaien naar Albert en Mathilde
Patrick Aerbeydt (49) en Hans Verhamme (42), chauffeurs van Yves Leterme
Elke week brengt één van ons de premier naar het paleis', vertellen Patrick en Hans. Ze hebben een duobaan. 'De premier werkt zeven dagen op zeven. Als er maar één chauffeur zou zijn, had die geen leven', klinkt het. Volgens de heren staat een bezoekje aan het koninklijk paleis gelijk aan stress. 'Je mag niet te laat komen voor de koning hé. En als er een vergadering uitloopt, moet je je serieus haasten om er op tijd te zijn. Die tijdsdruk is niet om te lachen. Ooit was ik zo gehaast dat ik het paleis doodleuk voorbij reed', lacht Patrick. Wat ze doen terwijl de premier de stand van het land bespreekt? 'Wachten', grinniken ze.
'Ondertussen vul ik een sudoku in of maak een praatje met de chauffeur van de koning', vertelt Patrick. En Hans? Die zegt Mathilde en Filip een goeiedag. 'Ik heb al meegemaakt dat prins Filip en prinses Mathilde een wandelingetje maakten. Mathilde steekt dan meestal haar hand op. Op zo'n moment tover ik mijn vriendelijkste goeiedag tevoorschijn natuurlijk. Ook als de koning naar buitenkomt en naar me zwaait, zwaai ik zo hoffelijk mogelijk terug.' Best leuk om aan je kinderen te vertellen dat je om de twee weken naar de koning mag. 'Mijn dochter vindt het geweldig', zegt Hans. 'De koning, een paleis en de prinsen spreken tot haar verbeelding. Voor ons blijft zo'n bezoek ook nog altijd indruk maken, maar het is ook al een beetje meer routine geworden.'
Horen, zien en zwijgen
Fernand Dessars (54), chauffeur van Elio Di Rupo
Fernand Dessars is al elf jaar chauffeur van Elio Di Rupo (PS). En Fernand heeft het druk de jongste tijd. Hij moet 'meneer Di Rupo' geregeld naar de koning brengen. 'Ik ben er al een tiental keren geweest. Dat zijn de mooie kanten van mijn job', zegt hij. 'Ik vind het echt leuk om met de auto op de oprijlaan te rijden. Ik geniet daar van.'
Fernand is altijd heel kalm als hij bij de koning op het bordes arriveert. 'Ik probeer zo gefocust mogelijk te blijven, zodat ik niets verkeerds doe of niet stilval.' Als Di Rupo en Fernand het paleis weer verlaten, staan journalisten hen geregeld op te wachten. Niet simpel. 'Dan moet je heel voorzichtig zijn om geen journalist of cameraman over de voeten te rijden. Tot nu toe is me dat altijd gelukt. Hopelijk zal dat zo blijven.' Het motto van Fernand? Horen, zien en zwijgen. Niemand hoeft te weten of en wat de koning al tegen hem heeft gezegd.
