Vaccinatie Mexicaanse griep: Taalgrens is zorggrens
Door LOUIS IDE op 14/12/2009
Uit de meest recente cijfers blijkt dat de vaccinatie tegen de Mexicaanse griep België in twee splijt. Dat Vlaanderen massaal vaccineert en Franstalig België niet, heeft alles te maken met een totaal andere visie op gezondheidszorg, zowel bij artsen als bij patiënten. En dat terwijl de campagne nationaal werd georganiseerd.
De Vlamingen zijn wat vaccinaties betreft altijd al voortrekkers geweest: het vaccin tegen hersenvliesontseking, het vaccin tegen de pneumokokken, … Telkens nam Vlaanderen het voortouw ondanks het verzet van de Franstaligen. Maar tot voor kort kon Vlaanderen niet vaccineren als de Franstaligen niet meewilden. Zo slaagde dokter Fonck, minister van volksgezondheid in de Franse Gemeenschap, er vorig jaar nog in om de vaccinatie tegen baarmoederhalskanker tegen te houden. Gelukkig zorgde de nieuwe Vlaamse Regering ervoor dat dit niet meer kan gebeuren: er is nu een protocolakkoord dat asymmetrie in de preventieve gezondheidszorg, en dus ook voor vaccinaties, toelaat.
Maar omdat men bij de Mexicaanse griep even overwoog om de vaccinatie te verplichten (zoals voor polio, kinderverlamming), werd de procedure institutioneel toch een federale zaak. En ongewild ook een zeer interessante zaak, omdat de griepcommissaris nu voor heel het land een uniform beleid moest uitstippelen. Want wat blijkt nu?
Ondanks een uniform beleid, vaccineert Vlaanderen veel beter: tot nu toe werden 542.044 Vlamingen (en niet 479.064 zoals eerder bericht) gevaccineerd op een totaal van 608.111 aantal Belgen. Vlaanderen neemt dus 89% van de vaccinaties voor haar rekening. Omdat ik zelf actief ben als griepcoördinator in een ziekenhuis, weet ik dat veel Vlaamse ziekenhuizen ook al bezig zijn met de registratie van de vaccinaties nadat het commissariaat recentelijk een software programma ter beschikking stelde dat dit proces eenvoudiger maakt. Dat er minder geregistreerd wordt in de Franse Gemeenschap hoeft niet te verbazen als je weet dat 62% van de Vlaamse huisartsen met een elektronisch medisch dossier werkt ten opzichte van slechts 41% van de Waalse en 37% van de Brusselse huisartsen. Het verzet tegen al wat informatica is (zoals E-Health) is ook veel groter in Franstalig België. Mede daardoor slaan zowel vaccinatie als registratie veel meer aan in Vlaanderen dan in Wallonië.
Deze voorbeelden bewijzen dat Vlaanderen vaccineert en gebruik maakt van informatica in de gezondheidszorg, Franstalig België niet: dit is het zoveelste bewijs dat de taalgrens een zorggrens is.
