Vernieuwd jeugdbeleid
Door CHOKRI MAHASSINE op 11/01/2012
Vandaag keurt het Vlaams Parlement het decreet op het vernieuwde jeugd- en kinderrechtenbeleid goed. Dit is een heel belangrijk decreet voor kinderen en jongeren in Vlaanderen. Het bepaalt hoe het jeugdbeleid moet gevoerd worden, welke plannen moeten gemaakt worden, aan welke voorwaarden jeugdverenigingen moeten voldoen om subsidies te krijgen.
Hieronder kan je mijn toespraak lezen die ik houd in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement:
Ontwerp van decreet vernieuwd jeugd- en kinderrechtenbeleid
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, beste collega's,
Onze fractie zal dit decreet met overtuiging goedkeuren.
De minister is erin geslaagd een aantal belangrijke vernieuwingen door te voeren. Ik denk aan de harmonisering van de verschillende werkvormen in het jeugdwerk, die nu op basis van dezelfde principes worden gesubsidieerd. Dit komt de transparantie en ook het draagvlak alleen maar ten goede. De politieke jongerenorganisaties krijgen voortaan subsidies op basis van criteria die door iedereen gedragen worden, de voorbije vijftien jaar was het wel anders.
De minister voorziet ook projectsubsidies om het Vlaams Jeugdbeleidsplan op het terrein in praktijk te brengen. Dit klinkt evident, maar al te vaak blijft een beleid steken in oproepen en plannen. De budgetten sterken mij in de overtuiging dat de minister het jeugdbeleidsplan voor zijn eigen bevoegdheid ook in werkelijkheid kan realiseren.
Ik hecht ook veel belang aan de bespreking van dit decreet in de plenaire vergadering, omdat het ieder van ons aangaat. Jeugd- en kinderrechtenbeleid is niet alleen het sectoraal beleid, maar ook transversaal beleid. In elk Vlaams beleidsdomein moet aandacht zijn voor de gevolgen van maatregelen voor kinderen en jongeren. Ik heb dit ook reeds benadrukt in het debat naar aanleiding van de begroting 2012, net voor Kerstmis.
Ik denk dat ik niemand nog moet overtuigen van de noodzaak van een degelijk kinderrechtenbeleid. Onze kinderrechtencommissaris komt ieder jaar met een lijvig rapport. Er zijn nog veel situaties die in onaanvaardbaar zijn in een welvarend land als het onze.
Ik citeer uit het memorandum dat de Kinderrechtencommissaris bij het begin van de legislatuur opmaakte en uit het Vlaams Jeugdbeleidsplan. Ik richt mij daarbij tot de bevoegde minister, ook al is zij of hij niet aanwezig in het halfrond.
12 % van alle kinderen in Vlaanderen heeft een armoederisico. Het armoederisico van gezinnen mét kinderen is meer dan drie keer zo groot dan het armoederisico van gezinnen zonder kinderen. Gezinnen van allochtone afkomst, éénoudergezinnen en gezinnen zonder tewerkstelling lopen hoge risico's. Opgroeien in armoede hypothekeert de onderwijskansen van de kinderen. Dit zijn verantwoordelijkheden van de ministers van Welzijn en van Werk.
Er is nog onvoldoende opvang voor jonge kinderen op een kwaliteitsvolle en toegankelijke manier. Minderjarigen kennen nog onvoldoende hun rechten, zeker in de integrale jeugdhulp. Opdrachten voor de minister van Welzijn.
Jongeren botsen op tal van obstakels om een goede en betaalbare woning te vinden. Een bekommernis van de minister van Wonen.
De minister van Toerisme is verantwoordelijkheid voor de jeugdverblijfcentra, waar gewaakt moet worden over de kwaliteit en de juridische bestaanszekerheid, iets voor de minister van Ruimtelijke Ordening.
Ook voor hem: kinderen hebben meer nood aan publieke ruimte om hun vrienden te ontmoeten, te sporten of te spelen.
Administratie overlast die voortkomt uit de federale overheid, kan ook betrekking hebben op jongeren. De minister-president zet overleg op om knelpunten weg te werken.
Er zijn nog andere verantwoordelijkheden op federaal niveau:
Echtscheidingen met een groot conflictgehalte zijn schadelijk voor het welbevinden en de ontwikkeling van kinderen.
Intrafamiliaal geweld, vormen van psychisch geweld en emotionele verwaarlozing waar kinderen het slachtoffer van worden, leidt te weinig tot hulpverlening omdat kinderen te weinig kennis hebben van de hulpkanalen.
Beste collega's, dit is slechts een bloemlezing, maar geeft wel weer dat op heel veel beleidsdomeinen aandacht voor kinderen en jongeren geen luxe is. Dit decreet geeft de leden van de regering de instrumenten deze problemen aan te pakken: het jeugd- en kinderrechtenbeleidsplan, het jongeren en kindeffectrapport, de aanspreekpunten jeugd- en kinderrechtenbeleid in de diverse administraties, de vernieuwde samenwerking tussen Vlaamse Jeugdraad, Vlaams Informatiepunt Jeugd en Steunpunt Jeugd.
Dit decreet is ambitieus, maar het succes ervan hangt af van de wijze waarop de ministers, de regering en wijzelf er in het parlement mee omgaan. Het is een werk van ons allen. De tijd van plannen is voorbij. Elke minister kent zijn verantwoordelijkheid, kent zijn opdracht. De komende weken zullen wij iedere minister vragen hoe hij of zij het jeugdbeleidplan en het kinderrechtenbeleidsplan mee zal realiseren. Wij zullen elke minister ondervragen over zijn verantwoordelijkheid in de plannen. Het jeugdbeleidsplan en kinderrechtenplan moeten op het terrein gerealiseerd worden.
