Vlaams republikeins front

Bart De Wever heeft terecht de nota Di Rupo afgeschoten. Een meer dan logische beslissing. De nota zorgt er voor dat de Vlaming nog meer moet betalen aan het Zuiden van het land dan nu al het geval is. In ruil wordt de tweetaligheid in Brussel afgeschaft en maakt Di Rupo van Brussel een volledig Franstalige stad. Als klap op de vuurpijl krijgen de inwoners van de zes faciliteitengemeenten inschrijvingsrecht in Brussel. Met andere woorden de uitbreiding van Brussel zou de facto een feit worden.

Maar zoals ik al zei. Bart De Wever blijft met koudwatervrees zitten. Nog steeds is hij bereid deel te nemen aan een Belgische regering. Nochtans heeft het afgelopen jaar (en ook de voorgaande jaren) voldoende aangetoond dat er geen federale regering meer mogelijk is. Bart moet zijn koudwatervrees overwinnen en kiezen voor de enige juiste oplossing, de ordelijke opdeling van België. Hij moet kiezen voor wat er in het N-VA-programma staat, nl. de onafhankelijke Vlaamse republiek.

En is er geen mooiere dag om die keuze te maken dan 11 juli? Want het is duidelijk dat België geen toekomst meer heeft. België is een stuk van ons verleden. Waarom nemen we in het Vlaams Parlement niet zelf het heft in handen. Om de woorden van Gaston Geens te parafraseren: "Wat we zelf doen, doen we beter." Het Vlaams Parlement moet de Vlaamse toekomst in eigen handen nemen en een soevereiniteitsverklaring opstellen. Dan is de splitsing een feit en kunnen de Franstaligen niets anders meer dan te onderhandelen over de effectieve boedelscheiding. Laten we hopen dat Bart De Wever (en ook de N-VA) na een eerste logische beslissing ook dat enige logische besluit maakt. Vlaanderen onafhankelijk. Op naar een Vlaams Republikeins Front.