Waar blijven de protesten van onze grote intellectuelen? Waar blijven de protestbijeenkomsten?
Door PETER LOGGHE op 15/11/2011
Om uiterst-rechts tegen te houden, komen ze op straat natuurlijk. Om tegen het - overigens onbestaande - 'nazistisch monster' op te komen, zijn ze met oneindig veel: de dapperen, de moedigen, de onversaagbaren van het linkse front. De Verdedigers van het Geloof van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (mét hoofdletter natuurlijk). Tenzij de vijand van het universeel recht van vrije meningsuiting de islam is, natuurlijk. Want die islam, die strijdbare veroveringsgodsdienst intimideert op haar manier. Geen gezemel, geen gezever met-duizenden-woorden-die-uiteindelijk-niets-zeggen. Néén. De militante islam vernietigt gewoon wat haar in de weg steekt. Het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo, dat naar aanleiding van de Tunesische verkiezingen met een licht aangepaste versie op de markt wilde verschijnen, onder de titel ditmaal van Charia Hebdo, heeft het mogen meemaken. De redactie werd gewoon in brand gestoken. Ook de Belgische webnetbeheerder van Charlie Hebdo werd met de dood bedreigd. De vraag wordt dus steeds indringender: in hoeverre is de islam compatibel met onze Europese cultuur van verdraagzaamheid en pluralisme? In hoeverre is de islam compatibel met onze democratische waarden? In hoeverre kan islam leven en zich ontwikkelen in een cultuur van scheiding van kerk en staat en van (juridische en wettelijke) gelijkheid van man en vrouw? Het aantal incidenten en de hevigheid van de incidenten de jongste jaren laten toch niet onmiddellijk het beste verhopen. Niet? Gelukkig hebben we onze Grote Intellectuelen, die met ronkende verklaringen op druk bijgewoonde protestbijeenkomsten het Westen opgeroepen hebben tot grote waakzaamheid. Of heb ik dat laatste alleen maar gedroomd?
