Welk boontje komt om welk loontje?

In het licht van enkele van mijn eigen twitter-berichten zet ik enkele gedachten over Europa en de euro-crisis nog eens op een rijtje.

Zoals de meeste Vlamingen wel weten heeft het Vlaams Belang een sterke toekomstvoorspellende kracht. Onze politieke glazenbol-performantie mag indrukwekkend genoemd worden. Het is niet omdat de klassieke partijen hun rug naar ons keren en in een groot aantal gevallen ook de andere kant op marcheren dat de feiten hen niet in het ongelijk hebben gesteld, lees: het Vlaams Belang gelijk hebben gegeven.

Reeds begin deze eeuw waren wij als Vlaams Belang gekant tegen de wijze waarop de Europese Unie werd uitgebreid en ook tegen de quasi religieuze manier waarop zeloten à la Verhofstadt voortholden naar de politieke unie en daarbij in een aantal gevallen hun beheer van de euro-zone misbruikten. Ik herinner mij nog verschillende tussenkomsten van de betreurde Guido Tastenhoye om de uitbreiding van de unie anders aan te pakken en de soms middeleeuwse economieën die zouden toetreden eerst op een deftig niveau te brengen. Een argument (niet het enige, er zijn er belangrijkere) waar onze tegenstanders ook nu inzake Turkije geen oor naar hebben.
Ook de bekentenis die Reynders gisteren heeft afgelegd als zouden de ministers van Financiën om politieke redenen Griekenland op basis van valse cijfers toch hebben gedelibereerd hoewel de Grieken volgens economische maatstaven nooit in de euro hadden mogen binnenstappen, wijst er op dat de (politieke) beslissing werd doorgedrukt tegen de (economische) feiten in.

Dat de meeste Europese banken zo ondergedompeld zijn in het Griekse drama dat zich nu voltrekt, bewijst dat ook de banksector veel te veel politiek gebonden is en zonder veel nadenken in die veredelde fraude van de politici mee gestapt is.

Een Grieks drama zeg ik, want er is geen uitzicht. De Grieken zullen de voorwaarden nooit kunnen vervullen, ze zullen dat ook niet willen. Het is een trots en zelfbewust volkje en als ze moeten kiezen tussen de voogdij of de armoede zullen ze voor de armoede kiezen. Dat zal even wennen worden. Maar ze zullen snel weten dat na een devaluatie van hun drachme ook heropleving komt. Uit de euro stappen (of gezet worden) zal een straf zijn, maar de beloning komt nadien. Hoe onverantwoordelijk ze ook zijn geweest (even erg als pakweg de Walen of misschien nog wel erger), de onverantwoordelijkheid van de Grieken werd alleen maar mogelijk gemaakt door de rest van de Euro-elite die de 'valse cijfers' voor echt verklaarde en vervolgens deed alsof dat allemaal normaal was en wel in orde zou komen. Niet dus. Chassez le naturel, il revient au galop.

Ook voor de fraudeurs wacht een bestraffing. Hun banken zullen hier weer een opdoffer krijgen of zelfs kopje onder gaan, zoals ik reeds in verband met Dexia op deze plaats (glazenbol -performantie) voorspelde nog voor hun laatste beursschorsing. Het eindresultaat van de opkuis die onvermijdelijk volgt zal nadien de beloning zijn. En hopelijk zullen er lessen getrokken worden: welk een aberratie is het immers dat een oud-eersteminister als Dehaene, die meer dan tien jaar werkte aan Maastrichtnormen en euro-normen beloond werd met een bankiersfunctie door een bank die in de vervalste Griekse papieren verzuipt. Als bewijs van politieke manipulatie van onze economie kan dat tellen.

Eigen schuld, dikke bult. Een Griekse uitstap en een bancaire opkuis is dus alles behalve een ramp: het is een terugkeer naar de eerlijkheid en de openheid. En de Vlamingen die nu al (meer nog dan Nederland of Duitsland, maar wel kritiekloos) de grootste netto belastingbetalers voor Europese gelden zijn, zullen nog het minst moeten treuren, want zij zullen meer hebben aan een vakantie op een Grieks eiland die ze met goedkope drachmes kunnen betalen dan aan de schone schijn van een euro die ze met onze zuurverdiende belastingcenten overeind zouden houden.

Een bijkomende les die wellicht ook zal moeten getrokken worden is een iets bitterder pil. We moeten het hele euro-project in vraag durven stellen, om te beginnen alvast in hoofde van de vier die 'PIGS' worden genoemd: niet alleen Griekenland dus, maar ook Spanje, Portugal en Italië. Een Noord- en een Zuid-euro moet bespreekbaar zijn. En ook het concept van een afgeslankte EU zal op tafel moeten komen.

En tot slot. Boontje komt om zijn loontje. Niemand ontloopt zijn straf. Als België vervroegd in het vizier komt (en wie weet zèlf onhoudbaar wordt binnen de euro) zal dat de straf zijn voor het bedrog dat alle politieke struisvogels hebben gepleegd die nu al bijna twintig jaar doen alsof Vlaamse autonomie en de opkuis van de Belgische chaos geen dringende noodzaak was. Bij die struisvogels zitten alle politici die door de Vlamingen achtereenvolgens als redders op het schild werden getild, maar hun beloften inslikten en niet konden of -erger nog- wilden realiseren. Inclusief de huidige Permanente Voorzitter van de Europese Raad, de protocollaire goednieuws-fontein Herman Van Rompuy.

One cannot mess with democracy. There is no free lunch.