Welkom Jan Peumans

Verschrikkelijk. Ik vind het heel erg wat Jan Peumans is overkomen in het Waalse Visé. Hij incasseerde enkele rake klappen van een Waal die van mening is dat een N-VA-er in Wallonië niet welkom is. Ik vind het erg omdat onze voorzitter nu niet echt als radicaal door het leven gaat. Hij is bovendien een minzaam man en een man van de geweldloosheid. Dat heeft hij ook bewezen toen hij belaagd werd. De keren dat ik dergelijke zaken moest ondergaan heb ik in de meeste gevallen 'Oud Testamentisch' gereageerd. Ik hoop alleszins dat de opgelopen verwondingen snel helen.

Peumans laat aan de media weten dat hij er niet goed van is en dat hij nooit had verwacht dat hij zou aangevallen worden vanwege zijn politieke ideeën. Tja, het enige dat ik daarop kan zeggen is: "Welkom in de club van de wegens hun politieke overtuiging belaagden".

Want sinds het prilste begin van het Vlaams Blok hebben wij moeten leren leven met verbale en fysieke agressie. Nooit zijn onze voertuigen echt veilig voor vandalisme. Pogingen tot brandstichting en brandstichting waren sommigen hun deel. Het aantal doodsbedreigingen is intussen niet meer te tellen. Ook het aantal 'rake klappen' tellen we allang niet meer. En dan gaat het zeker niet altijd over kopstukken van de partij. Ook de brave, hardwerkende militant die zijn vrije tijd opoffert voor zijn overtuiging, deelt in de klappen. Een opsomming van alle dergelijke feiten van de afgelopen 30 jaar kan ik niet geven omdat ik vrees dat de server van Skynet (waar deze blog gehuisvest is) zou kunnen crashen.

Maar ik begrijp dat voorzitter Peumans er niet goed van is. Een leuke club kan je het niet noemen.